De zorg in Nederland hoort juist niet tot de beste! Lees hier waarom.

De zorg in Nederland hoort juist niet tot de beste! Lees hier waarom. - Liefde voor de zorg

In de Volkskrant van 1 mei lazen wij een goed stuk van Gijs van Loef (Platform betrouwbare zorgcijfers), waarin hij uitlegde waarom de zorg in Nederland juist niet tot de beste hoort. Lees verder.

Te positief beeld geschetst

De afgelopen jaren heeft de rijksoverheid doelbewust een te positief beeld geschetst van de medische gezondheidszorg. In het regeerakkoord staat met dik gedrukte letters dat de zorg in Nederland tot de beste van Europa behoort. Gijs van Loef heeft op basis van zelfstandige research, bekrachtigd door experts, dat in vergelijking met andere moderne Europese landen er sinds 2006 geleidelijk aan terrein wordt verloren op het gebied van medische zorg. En dit is natuurlijk zeer gedenkwaardig, want hoezo werd dit onderzoek niet uitgevoerd door een kennisinstituut als CPB en SCP of universiteiten?

Marktwerking in de zorg? In de prullenbak er mee!

Marktwerking? Daar is niet goed overnagedacht

Wij schreven eerder al dat marktwerking hartstikke mooi is, maar niet in de zorg. Gijs van Loef stelt dat de marktwerking in het medisch zorgstelsel niet goed doordacht is. Hij vindt dat er twee ontwerpfouten zijn gemaakt.

Fout één

Een patiënt, die verplicht is door de wet om te betalen voor zijn zorg is geen consument van zorg, maar heeft recht op goede zorg op basis van een indicatie door een gediplomeerde zorgverlener. En deze moreel-ethische dimensie is de zorg uit het oog verloren.

Fout twee

Landelijke regie van het zorgaanbod, een planning voor zorgfaciliteiten op landelijk niveau, is onmogelijk in een stelsel met concurrerende zorgverzekeraars. Dat zorgverzekeraars in veel gevallen regionale monopolisten zijn, doet hier volgens Gijs van Loef niets aan af.

Verhouding tussen het publieke en private

De fouten zijn terug te koppelen op het probleem over de verhouding tussen het private en het publieke. Hierover is niet goed nagedacht bij de invoering van de Zorgverzekeringswet uit 2006. Het marktgedreven zorgstelsel is eigenlijk tegendraads. Marktwerking vraagt om inherent tegengesteld gedrag van iedereen die betrokken is in de zorg. Zo moeten commerciële belangen en de concurrentie samengaan met samenwerkingen en vertrouwen. Deze tegenstelling tart de logica. De marktwerking in de zorg leidt tot afsplitsing van zorgorganisaties die de patiënt aanspreken als gefragmenteerd wezen waaraan gesleuteld en waaraan verdiend kan worden!

En die versplintering van het verschillende zorgaanbod leid tot meer toezicht, verantwoording en toezicht. En dit alles gaat gepaard met: bureaucratie. En dat leidt tot torenhoge indirecte kosten, ingewikkelde zorgmachinerie die nooit af kan zijn, waardoor er steeds minder geld beschikbaar is voor zorg!

Te veel private krachten en te weinig publieke sturing

Er zijn in dit zorgstelsel te veel private krachten en er is veel te weinig publieke sturing. Het publiek is in deze situatie ondergeschikt gemaakt aan privaat, terwijl het juist andersom moet zijn! Dit inzicht begint door te dringen. In de gezondheidszorg staan ze nu voor een keuze. Een die samenhangt met de vraag of de overheid de regie terugneemt en binnen publieke randvoorwaarden de private zorgverlening faciliteert. Of de omgekeerde weg, waar private zorgpartijen de dienst blijven uitmaken en de publieke taak wordt beperkt tot het corrigeren van de nevenschade van de marktwerking.

In het eerste geval staat de patiënt weer centraal, in het andere geval wordt deze een dataverzameling, de zorgverlener een data-analist, wordt Big Tech de baas en zoekt iedereen – laagopgeleiden en complexere gevallen – het verder zelf maar uit .

Geen reacties

Je reactie toevoegen