Van tegelverkoper tot persoonlijk begeleider in de gehandicaptenzorg.

Van tegelverkoper tot persoonlijk begeleider in de gehandicaptenzorg.- liefde voor de zorg

Prachtig verhaal lazen we in de Gezond&Wel bijlage van het Algemeen Dagblad van afgelopen 13 maart. Het verhaal van Renate doet ons heel erg goed. Eerst was ze werkzaam als keuken en tegelverkoper, maar laat zich op dit moment omscholen tot begeleider in de gehandicaptenzorg. Van werken in de zorg word ze namelijk gelukkig.

Doodongelukkig
Nadat Renate een zoon had gekregen stopte ze voor een paar jaar met werken, maar toen haar zoon eenmaal op school zat ging ze weer op zoek naar een baan. Die kreeg ze weer in dezelfde branche als voorheen, maar ze werd er doodongelukkig van. Ze wilde iets doen waarvan ze blij werd en kwam toevallig te weten dat een zorginstelling voor mensen met een geestelijk beperking zat te springen om medewerkers. Een schot in de roos. Inmiddels is ze een half jaar bezig met de mbo-opleiding tot persoonlijk begeleider, niveau 4. Drie dagen werkt ze en 1 dag zit ze in de schoolbanken. Het is op haar leeftijd nog goed te doen om een studie te volgen en ze geniet er met volle teugen van.

Laatbloeier
De meeste cliënten worden ‘s ochtends met een busje gebracht. Dan spreken Renate en haar collega’s met ze door hoe de dag ervoor is verlopen en leggen ze uit wat er moet gebeuren. De rest van de dag observeert Renate haar cliënten. Hoe voelen ze zich? Wie heeft er extra aandacht nodig en wie een beetje stimulans? En heel belangrijk: ik maak lol met de cliënten en creëer gezelligheid. Een van de cliënten heeft ze bijvoorbeeld leren haken. En die cliënt gaat nu elke dag na de lunch even met haar haakwerk zitten. Dat geeft rust in het hoofd van de cliënt. Ze heeft nu bijna haar eerste sjaal af en dat maakt Renate zo trots en blij. Natuurlijk is ze een laatbloeier, maar ze heeft haar draai gevonden. Ze vindt het een prachtig vak en dat straalt van haar af.

 

Geen reacties

Je reactie toevoegen