De ouderen roepen om een terugkeer van het verzorgingshuis!

De ouderen roepen om een terugkeer van het verzorgingshuis!

Lang geleden, voor het jaar 2015, hadden we nog door heel Nederland veel verzorgingshuizen. Daar woonden mensen van gemiddeld 85 jaar. Deze mensen leefde niet meer helemaal zelfstandig vanwege een lichamelijke en/of geestelijke beperking en kregen dus veel ondersteuning van verzorgers en verpleegsters. Heel goed dus!

Helaas is het fenomeen verzorgingshuis bijna helemaal verdwenen. En wat rest is een diep gat. Zo kunnen ouderen die na een operatie het revalidatieproces tegemoet zien in een gespecialiseerde revalidatiekliniek. Wat een feit is dat wanneer je geopereerd wordt op hoge leeftijd het vaak voorkomt dat je na de operatie erg verward bent. Vaak gaat dat wel weer over, maar niet altijd (of niet altijd helemaal). Als een ouder iemand dan wel lichamelijk maar niet geestelijk hersteld, is er een probleem. Er is dan maar één permanente(!) oplossing: een gesloten afdeling.

Niet normaal
Wanneer iemand niet meer helemaal scherp meer is en ondersteuning gewenst is, is dat erg absurd! Je mag dan wel vergeten zijn welke dag en welke maand het is en moeite hebben met de afstandsbediening en mobiele telefoons, maar verder is er niet veel aan de hand. Er is geen enkele reden om je in huis te laten wonen bij mensen in een gevorderd stadium van dementie, die alleen nog uit raam staren of met een pop in hun armen zitten.

Maar iets anders is er niet. Alleen een tijdelijk verblijf in een kamer elders. Maar als je niet in je eigen omgeving bent, verergeren de klachten van vergeetachtigheid. Het gaat dan vak rap bergafwaarts. En dat is toch juist niet de bedoeling?

Bijziendheid
Hoe is het toch in godsnaam mogelijk dat besloten werd de voorziening verzorgingshuis te verwijderen uit onze maatschappij? Wie zijn daar verantwoordelijk voor en waarom precies? ? Het lijkt verdacht veel op een groepsproces waarin het collectieve blikveld zich steeds meer vernauwt. Dat is een bijzondere vorm van bijziendheid. Er is geen ruimte meer voor alternatieve zienswijzen, omdat beslissers en hun adviseurs in extreme mate op één lijn zitten en maar één ding willen. Wie kritisch is, gaat af door de zijdeur. Tunnelvisie noemen ze het ook wel. 

Onderzoek
Uit een onderzoek naar woningen voor ouderen kwam het volgende naar voren, Verschillende varianten werden vergeleken: wonen onder het dak van een grotere zorgorganisatie, wonen in de zeer nabije omgeving daarvan of wonen in gewone woonwijken. De voorkeur van beleidsbeslissers was duidelijk: men ging ervan uit dat ouderen ‘in de wijk’ wilden wonen. Dan bleven ze immers deel uitmaken van de maatschappij. Want ‘wie wil er nu in zo’n bejaardengetto wonen, waar iedere dag de lijkwagen komt voorrijden?’ Dat was natuurlijk een retorische vraag. Het onderzoek onder zelfstandig wonenden van zeventig à vijfenzeventig jaar die in hun nabije omgeving personen kenden die niet meer zelfstandig woonden.

Slechte bedoelingen
Tijdens het onderzoek werd ook gelet op de waarden die de respondenten verbonden aan wonen. Daarbij scoorden veiligheid, gezelschap en gezelligheid hoog. Gezelschap betekende vergelijkbare mensen in vergelijkbare omstandigheden in de directe omgeving. Mensen met vergelijkbare gespreksonderwerpen. Gezelligheid betekende voldoende mogelijkheden tot ontspanning met bijvoorbeeld een winkel, een kapper en een horecagelegenheid in de directe omgeving. Veiligheid betekende snelle medische hulp als je die nodig hebt. En fysieke veiligheid: in een woonwijk ben je als oudere kwetsbaar. Wat kun je als iemand met slechte bedoelingen aan de deur komt?

Uiteindelijk koos slechts 10% voor wonen in de wijk, tussen mensen van alle leeftijden. Maar liefst 90 % gaf de voorkeur aan wonen in de directe omgeving van een grote zorginstelling of onder het dak van zo’n organisatie.

Wat ze zelf willen
Wat de beleidsbeslissers over het hoofd zagen, is de kloof tussen hun eigen situatie en die van de meeste ouderen. Ze dachten te weten wat de doelgroep wil en wat niet. Daarbij baseerden ze zich op wat ze zelf zouden willen: zelfstandig wonen in de wijk en niet in een bejaardengetto. Met een verwijzing naar hun eigen vader, moeder of oude tante: ‘die wil dat ook niet’. Maar wat ze zich niet realiseerden, is dat zij zelf in staat waren om op hoge leeftijd in een prettige buurt te blijven wonen. Ze hebben het financieel goed. En hun ouders meestal ook. Daarbij verliezen ze een heel grote groep uit het oog die niet beschikt over die financiële mogelijkheden. En die niet wil blijven wonen in een wijk die helemaal niet zo gezellig is voor ouderen.

Kortom: ga eerst langs de opticien voor je belangrijke beslissingen over ouderen neemt. Het zijn niet alleen ouderen die bijziend zijn.

(Dankzij een stuk van Bert Pol in het NRC Handelsblad hebben wij toegang gekregen tot deze informatie)

 

Reacties: 9

  1. Jeanette schreef:

    Als de top van zo,n bejaardenhuis, dan maar gevoel in hun lijf hebben. Ben ik er zeer voor, dat deze huizen er weer komen!

  2. J. de Vries - van Kooij schreef:

    De verzorgingstehuizen moeten zo snel mogelijk terug.
    Onze ouderen verdienen het om waardig en op een liefdevolle manier verzorgd te worden. Onze politici moeten zich schamen.
    Het blijkt zelfs dat deze bezuinigingen niets hebben opgeleverd, de kosten blijken integendeel, zelfs gestegen te zijn omdat eenzame ouderen vaker vallen of andere ongelukken krijgen.

  3. Mevr. Van Schaik schreef:

    Ik heb jaren in een verzorgingshuis gewerkt. Wat hadden die mensen het daar gezellig. Werd van alles gedaan voor die mensen. Hadden aanspraak als ze daar behoefte aan hadden. Nu verpieteren de mensen thuis. Zeker als er nooit iemand langs komt. Zelf heb ik altijd gedacht om later in het verzorgingshuis te komen wonen. Hoop echt dat dit weer terug komt.

  4. Pyati Boshoven schreef:

    Ik werk in de thuiszorg en ja het is goed dat ouderen langer thuis kunnen blijven wonen in hun eigen omgeving, maar bezuinig niet op verzorgingshuizen. Er vallen nu ouderen tussen wal en het schip, wat heb jer aan als ouderen alleen thuis zitten te verpieteren. Tegenwoordig hebben we het te druk om een goede mantelzorger te zijn. In de thuiszorg moeten we steeds meer een beroep doen op de mantelzorger om de oudere zelfstandig thuis te laten wonen.
    Mooi gezegd van de regering participatie maatschappij!
    Maar Meneer Rutte kan ik ook op u een beroep doen met uw drukke baan! De boodschappen moeten worden aangevuld, kan u even langs komen om het bed te verschonen want uw moeder heeft een ongelukje gehad, wilt u een afspraak maken met de pedicure, zo kan ik nog wel even doorgaan met zaken die de mantelzorger moet regelen.
    Het lijkt zo makkelijk en weinig moeite te kosten allemaal. Maar wat als je enigst kind ben, geen kinderen hebt of je kinderen in het buitenland wonen enz.
    Verzorgingshuizen weer open dan heb je tenminste de keuze blijf ik thuis of kies ik voor het verzorgingshuis waar in mijn ogen niets mis mee was.

  5. Danielle Nesvadba schreef:

    Ja die verzorgingshuizen moeten weer terug komen. Veel beter. Ik hebben een verzorgingshuis gewerkt en toen zouden we nieuw huis krijgen, nou die is er nooit gekomen. Vanwege bezuinigingen verdwenen van verzorgingshuizen moest ons huis sluiten. Nou daar hebben wij veel traantjes gelaten.

  6. D.D. Schwager schreef:

    Het opheffen van de verzorgingshuizen heb ik nooit begrepen, noch ondersteunt. Mijn moeder had ik ook vele malen liever in een verzorgingshuis gezien, dan in het verpleeghuis, waar haar geest nu door de tijden dwaalt zonder houvast te vinden. Tragisch.

  7. Connie schreef:

    Van mij mogen er kleinschalig wonen komen voor ouderen maar dan in hun woonwijk gewoon in de staat waar het dagelijkse leven is zoals ze gewend zijn.
    Zelf zou ik graag een oude boerderij opkopen en opknappen met huiskamer en mooie appartementen waarin dan de zorg ook gewoon gegeven kan worden alleen wat is het geval zoals gewoonlijk geld

  8. P.J.v.d.Meij schreef:

    Ik jaren lang vrijwilligerswerk gedaan in de ouderezorg natuurlijk zaten er op de toenertijds verzorgingshuizen ook zijn voors en tegens. Maar het was vergeleken met de nu alleen verpleeghuizen een heel goede opvang voor ouderen die op een of andere reden niet meer voor z’n eigen kon zorgen. Verspil verder geen zorggeld meer en keer zo vlug mogelijk weer terug naar dat systeem .

  9. Henny van Lith schreef:

    Als ik zo ver ben wil ik ook in een gezellig verzorgingshuis wonen als ik alleen over zou blijven. Een fijne mooie kamer met mijn eigen spullen, met winkel, kapper, restaurant en andere faciliteiten. Mijn moeder heeft daar jaren wel zo ontzettend fijn gewoond tot zij overleed 10 jaar geleden. Ze had daar zoveel te doen, dat ik moest afspreken met haar wanneer ik kon komen. Ik moet er niet aan denken, dat ik alleen in een woonwijk zit te verkommeren. Mijn man en ik hebben geen kinderen die ons misschien zouden kunnen helpen. En dan nog, als je die al hebt, gaan ze ook weer weg als de klussen klaar zijn.

Je reactie toevoegen