Geef onze mensen het recht op langdurige zorg terug!

Geef onze mensen het recht op langdurige zorg terug!

Wat een goed geschreven stuk van Illya Soffer op binnenlandsbestuur.nl.  Ze omschreef daar waarom voor honderdduizenden mensen in Nederland met een levenslange en levensbrede beperking het erg ingewikkeld is geworden. Tot voor kort kreeg een groot deel van de gehandicapten alle zorg en ondersteuning die zij nodig hadden vanuit één wet: De Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten (AWBZ). Inmiddels zit nog maar een kwart van deze oorspronkelijke AWBZ-groep in de wet langdurige zorg. Het overgrote deel van de mensen met een beperking moet hun zorg en ondersteuning geregeld zien te krijgen uit één of meer van de recent aangenomen zorgwetten: de Wmo, de Jeugdwet en de Zorgverzekeringswet (ZVW). Al deze weten gaan uit van een tijdelijke ondersteuning en dat is juist waar het allemaal mis gaat. Haar indruk is dat veel problemen in het zorgstelsel voortduren door misverstanden rond het begrip ‘ langdurige zorg’. Ze roept om een herbezinning. En daar sluiten wij ons bij aan!

Wet langdurige zorg
Deze wet is er voor mensen die hun hele lang 24 uur per dag zorg en toezicht in de buurt nodig hebben en die situatie verandert of verbetert hun hele leven niet meer. In de zogenoemde WLZ zitten twee, zeer sterk verschillende, groepen. De ene groep zijn ouderen voor wie zelfstandig thuiswonen niet meer mogelijk is. In de andere groep gaat het om zwaar verstandelijke gehandicapten die altijd, 24 uur per dag, zorg en toezicht in de nabijheid nodig hebben. Wie niet voldoet aan de loodzware criteria die de WLZ  heeft, moet voor ondersteuning, zorg en participatie naar de gemeente en zorgverzekeraar en heeft dus GEEN levenslange toegang tot zorg en ondersteuning.

In deze WLZ (die dus wel het recht op zorg levenslang borgt), zitten maar een kleine 100.000 mensen met een echte langdurige zorgvraag. Het pad wat veel andere mensen bewandeld via de gemeenten en zorgverzekeraars gaat om honderdduizenden mensen met een levenslange – en dus langdurige – zorgvraag! En voor die mensen wordt het zo verschrikkelijk ingewikkeld gemaakt. Jaar in jaar uit wordt bekeken of iemand nog die zorg ondersteuning nodig heeft, met overbodige herindicaties, onzekerheid, ongekende regeldrift en gesteggel of wie wat betaalt.

Paradoxaal
Hoe paradoxaal is dat! Het idee was ooit dat de langdurige, zwaarste zorgvragers zouden achterblijven in de Wlz terwijl de lichtere, tijdelijke zorgvragers in de Wmo werden opgevangen. Maar precies daarin zit het niet goed. Want veel mensen die niet onder de Wlz vallen, hebben wel degelijk een langdurige, zware zorgvraag! Zorgverzekeraars noch gemeenten zijn voldoende ingesteld en toegerust op het jarenlang bieden van intensieve langdurige zorg aan jeugdigen en volwassenen met complexe zorg- en ondersteuningsvragen. Die expertise hoort immers bij ‘langdurige’ zorg!

Mevrouw Soffer sluit af met: ‘Of het stelsel voor mensen met een levensbrede, langdurige zorgvraag nu wel of niet door dit kabinet zal worden bijgesteld – wat ons betreft krijgen mensen die langdurige zorg nodig hebben, in elk geval hun recht op levenslange toegang tot zorg en ondersteuning weer terug.’

Wij zijn het volkomen met haar eens. En jullie?

 

Reacties: 1

  1. […] Hoe zat dat ook alweer? Tot voor kort kreeg een groot deel van de gehandicapten alle zorg en ondersteuning die zij nodig hadden vanuit één wet: De Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten (AWBZ). Inmiddels zit nog maar een kwart van deze oorspronkelijke AWBZ-groep in de wet langdurige zorg. Het overgrote deel van de mensen met een beperking moet hun zorg en ondersteuning geregeld zien te krijgen uit één of meer van de recent aangenomen zorgwetten: de Wmo, de Jeugdwet en de Zorgverzekeringswet (ZVW). Al deze weten gaan uit van een tijdelijke ondersteuning. Dit is ook precies waar het vaak mis gaat.  […]

Je reactie toevoegen