De zorg is ziek, zieker dan de meeste mensen die er een beroep op doen.

De zorg is ziek, zieker dan de meeste mensen die er een beroep op doen.

Het probleem van de stijgende kosten en wanbeleid van onze gezondheidszorg is een probleem, en de kansen om er iets aan te doen heeft men keer op keer gemist. Er is de afgelopen jaren heel veel onnodig geld uitgegeven dat mag inmiddels duidelijk zijn.  De signalen over verkwisting in de zorg zijn er al lang, maar kregen weinig aandacht. Nu er drastische bezuinigingen zijn, is de situatie anders, en wordt er bijna over niets anders gepraat.

Het besef dat rigoureuze bezuinigingen in de gezondheidszorg misschien niet nodig zijn, als men doelmatig te werk gaat, begint langzaam door te dringen. Dat is de positieve kant van het regeringsbeleid: het financiële wanbeleid komt eindelijk eens onder het vergrootglas.

Al in 2004 werd duidelijk dat alleen al in de patiëntenlogistiek minstens twee miljard euro per jaar zou zijn te besparen, en dit zou binnen drie tot vijf jaar gerealiseerd kunnen worden. Het is ons niet duidelijk wat er met dit advies is gebeurd, maar veel is het vast niet. Had men toen meteen “de koe bij de horens gevat”, dan had het allemaal niet zo ver hoeven komen.

Gemiste kansen
Zo zijn er eindeloos veel voorbeelden van gemiste kansen en onnodige uitgaven. We konden het ons waarschijnlijk veroorloven al die ziekenhuizen te laten fuseren, en daar veel te dure nieuwbouw tegenover te stellen. Waarna medisch specialisten hun eigen apparatuur mochten kiezen, ook al ging het daarmee dubbelop in de operatiekamers. Onzinnige terugkom-consulten wilden we blijkbaar gewoon bekostigen, samen met nog veel duurdere en vaak overbodige foto’s. Waarom? Omdat we het waarschijnlijk te goed hadden.

Pas nu de patiënten moeten lijden onder bezuinigingen die vermijdbaar waren geweest als er niet zoveel was verkwist (en buitensporig verdiend), worden we wakker. Het gaat de politici stemmen kosten als ze nu niet handelend optreden, maar waar waren ze toen het mis ging, jaren geleden?

Er is niet zo’n groot verschil tussen een loodgieter en een dokter. Af en toe heb je er eentje nodig, en dan wil je ook iemand die een redelijke prijs rekent. Je informeert eens bij de buren of je zoekt op internet, en dan bepaal je de keus. Je wilt het liefst iemand met veel verstand van zaken, die ook nog een beetje aardig is. En die niet ingewikkeld doet op het moment dat hij het niet meer weet, maar je dan keurig doorverwijst naar iemand die het wel kan.

Nog zieker
De vraag die deze vergelijking met zich meebrengt is: waarom moest de gezondheidszorg zo grootschalig worden? Het veelgehoorde argument dat het een kostenbesparend effect zou hebben, kunnen we inmiddels wel naar het rijk der fabelen verwijzen.

De kans dat je als patiënt nog zieker uit het systeem rolt dan je er in ging is inmiddels onacceptabel hoog. Er hoeft maar een hoge bloeddruk te worden gemeten of je zit zo voor eindeloos lange tijd aan allerlei pillen met bijbehorende consulten. Terwijl een gezondere leefwijze ook had kunnen helpen. Medicalisering levert vooral geld op aan de partijen die hier in betrokken zijn: artsen, ziekenhuizen, farmaceutische industrie, zorgverzekeraars, etc. Of daarmee ook het belang van de patiënt het meest is gediend, is maar zeer de vraag.

En dat deze begint te morren nu er steeds zwaardere aanslagen op zijn budget komen is dan ook niet meer dan normaal. Van de loodgieter pik je zulk gedrag ook niet. De zorg is ziek, veel zieker dan de meeste mensen die er een beroep op doen.

 

 

Reacties: 7

  1. Rian schreef:

    Helemaal eens. Neem ook die onnodige managers.

  2. Rian schreef:

    Helemaal mee eens. Noem ook die onnodig managers die er rondlopen.

  3. jOSE schreef:

    Ik kom net met mijn dochter van het ziekenhuis van de kinderarts met mijn kleindochter van 2 mnd. Vanmorgen was ze bij de huisarts die 3 medicijnen voorschreven 2 Pufjes en een antibiotica. deze medicijnen direct opgehaald van de apotheek. Op aanraden van deze huisarts toch even na laten kijken door kinderarts. Rechtstreeks naar het ziekenhuis gereden daar zegt de kinderarts 2 van de 3 medicijnen net voorgeschreven en opgehaald bij de apotheek, niet te gebruiken. En jawel hoor lever ze direct bij de apotheek in het ziekenhuis direct ongeopend en niet gebruikt en niet in huis geweest in, maar alles wordt vernietigt is de mededeling.!!!! IIK BEGRIJP WEL WAAROM DIE GEZONDHEIDSZORG KOSTEN ZO HOOG ZIJN.

  4. Geert schreef:

    Filosoof en ethica Yvonne Denier heeft een heel mooi boekje geschreven over de keuzes die we in de zorg zullen moeten gaan maken willen we het betaalbaar houden. Zeer lezenswaardig.
    ‘Kiezen is winnen. Een kompas voor keuzes in de zorg.’ Uitgegeven bij Acco.

  5. Zoa schreef:

    Beste mensen, jullie kunnen nu een melding doen aan de tweede kamer.
    In een artikel van de Telegraaf van 21-11-2017 “Woede om dump traplift” vragen twee tweedekamerleden om input, van wat er fout gaat .
    https://www.telegraaf.nl/nieuws/1286893/woede-om-dump-traplift

  6. Zoa schreef:

    Voor de beheerder:
    Sorry, ik had een foutje gemaakt in mijn mailadres.

Je reactie toevoegen